Normaal gesproken word ik altijd jonger geschat dan dat ik daadwerkelijk ben. Als ik 40 ben is dat misschien een compliment, nu vind ik het soms iets minder. Zo vroeg een cassiere een tijd terug hoe oud ik was toen ik een fles wijn wilde kopen. Verontwaardigd antwoordde ik dat ik 20 was. 'Nou, later vind je dit een compliment hoor!' Reageerde de cassiere. Ja, maar later is niet nu, dacht ik bij mezelf.
Ik weet niet hoe ik er gisteren anders uit zag dan normaal op mijn werk, maar ik werd tot twee keer toe ouder geschat dan dat ik ben! Dat had ik nog nooit meegemaakt. Eerst raakte ik in gesprek met een ouder echtpaar. De man vertelde over van alles uit zijn leven. Zijn vrouw zei continue tegen haar man; 'je moet niet alles vertellen!', maar vroeg uiteindelijk wel aan me hoe oud ik haar schatte. Ik zei tegen haar; 'nou, dat durf ik niet te zeggen hoor, straks beledig ik u!' Maar de vrouw wilde per se dat ik haar leeftijd schatte. '73?', probeerde ik. '83', antwoordde ze lachend. 'Nou, zat ik er toch maar 10 jaar naast!', grapte ik. Vervolgens probeerde ze mijn leeftijd in te schatten. Ze schatte me 25. Bijna! Later op de avond raakte ik in gesprek met 2 mannen. Één was 28 jaar, de andere ongeveer 40. Ik weet niet hoe we op het onderwerp leeftijden verzeild raakten, ik bedoel, normaal gesproken is dat niet iets dat je met je gasten bespreekt, maar ze vertelden me dus hoe oud ze (ongeveer) waren en schatten daarna mijn leeftijd in. '25?', vroeg de man van ongeveer 40. 'Nee', zei de man van 28, '22, 21 denk ik'. '21', antwoordde ik. 'Maar dat vind ik ook al oud hoor! Want 21 is bijna 25, 25 is bijna 30 en 30 is bijna bejaard!' De mannen moesten lachen en zeiden dat het echt wel meeviel. 'Ach, ik denk positief!', riep ik ze lachend toe terwijl ik weg liep en weer verder ging met werken.

Uiteindelijk maakt het helemaal niet uit hoe oud je bent of hoe oud mensen denken dat je bent. Je bent zo jong als je je voelt!